Święty Antoni z Padwy

Kalendarium życia świętego Antoniego
Kaznodzieja i cudotwórca
Patron spraw ludzkich
Modlitwy do świętego
Pieśni o świętym

Święty Antoni Padewski należy do najpopularniejszych świętych Kościoła katolickiego. Pokochali go wierni na całym świecie, gdyż zawsze był blisko codziennych ludzkich problemów. Za życia niósł pomoc i pociechę wszystkim potrzebującym.Później uznano go za patrona troski o człowieka, a także żniw, panien na wydaniu,sierot, rzeczy zagubionych i korespondencji. Miarą czci, jaką został otoczony, jest fakt, że jego kanonizacja nastąpiła już rok po śmierci.

Kalendarium życia świętego Antoniego

- 1195 - W Lizbonie w Portugalii przychodzi na świat chłopiec (tradycja mówi, że było to 15 sierpnia w święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny). Na chrzcie otrzymuje imię Fernando (Ferdynand). Jego ojciec, Martino di Alfonso, był ponoć potomkiem jednego z wodzów wypraw krzyżowych. Kiedy chłopiec podrósł, rodzice wysyłają go na naukę do szkoły katedralnej przy kościele Bożej Rodzicielki w Lizbonie.
- 1210 - Jako 15-letni młodzieniec Fernando wstępuje do klasztoru należącego do Kanoników Regularnych św. Augustyna (augustianów).
- 1212 - Zostaje przeniesiony na własną prośbę do Coimbry. W ten sposób chce uniknąć wizyt krewnych i przyjaciół, które nie pozwalały mu ostatecznie oderwać się od świeckiego świata. W klasztorze św. Krzyża w Comibrze pozostaje osiem lat. Przez ten czas w zaciszu bogatej biblioteki klasztornej studiuje Pismo Święte i rozprawy teologiczne. Nie przypuszcza wówczas, że studia te staną się podstawą jego późniejszej pracy apostolskiej. Póki co młody augustianin wytrwale kształci się i ćwiczy w nabożnych rozmyślaniach.
- 1220 - Otrzymuje święcenia kapłańskie.
Zima 1220 - Po usłyszeniu wieści o męczeńskiej śmierci pięciu franciszkańskich misjonarzy zamordowanych w Maroku, Fernando postanawia iść w ich ślady. Rodzi się w nim pragnienie męczeństwa.
Lato 1220 - Zostaje przyjęty do zgromadzenia braci mniejszych i przyjmuje imię Antoniego.
Jesień 1220 - Wyrusza na misje do Maroka. Ciężka choroba uniemożliwia mu jednak podjęcie pracy misjonarza.
- 1221 - Miotany wichrem okręt, którym płynie niedoszły męczennik, przypadkowo przybija do brzegów Sycylii. Tam Antoni trafia do klasztoru franciszkanów znajdującego się niedaleko Messyny.
Maj / Czerwiec 1221 - Bierze udział w kapitule generalnej zgromadzenia braci mniejszych, która odbywa się w Asyżu. Tam po raz pierwszy spotyka św. Franciszka.
Koniec 1221 - Po "kapitule namiotów" brat Antoni zostaje przydzielony do małego domu zakonnego w prowincji Romania (północne Włochy), gdzie pełni posługę kapłańską. Przez pewien czas przebywa w pustelni w Monte Paolo w pobliżu Orli, oddając się postom i nabożnym rozmyślaniom. Czeka na wskazówkę od Boga co do dalszej drogi życia.
- 1222 - W Orli podczas uroczystości z okazji święceń kapłańskich wygłasza pierwsze kazanie.
- 1223 - Wędrując po północnych Włoszech, słowem zwalczając szerzącą się tam herezję.
- 1223-1224 - Wykłada teologię w Bolonii.
- 1224-1227 - Jest kaznodzieją we Francji, gdzie w owych czasach heretycy dopuszczali się mordów na katolickich duchownych i wiernych.
- 1227 - Zostaje prowincjałem zakonu św. Franciszka w północnych Włoszech. W powierzonej sobie prowincji Antoni broni zagrożonej przez herezję wiary siłą swego słowa oraz zakładając nowe klasztory. Pracuje ponad siły. Po trzech latach ze względu na zły stan zdrowia prosi o zwolnienie z obowiązków prowincjała.
- 1228 - Wraz z delegacją franciszkanów udaje się do Rzymu, by zasięgnąć rady Ojca Świętego w sprawie przyszłości ruchu franciszkańskiego. Tam w obecności Papieża i najwyższych dostojników Kościoła wygłasza kazanie.
- 1230 - Osiada na stałe w Padwie.
- 1231 - Codziennie przez 40 dni Wielkiego Postu Antoni głosi w Padwie kazania pasyjne.
Wiosna / Lato 1231 - Mimo złego stanu zdrowia wyrusza do Werony. Chce prosić władcę tego miasta, Ezzelina da Romano, by uwolnił bezprawnie więzionych ludzi. Po nieudolnej misji osiada w Camposampiero, niewielkiej miejscowości niedaleko Padwy. Tam w nietypowej celi zbudowanej między rozłożystymi konarami potężnego orzecha, zawieszony między niebem a ziemią, w ciszy oddaje się nabożnym medytacjom.
Czerwiec 1231 - Stan zdrowia schorowanego Antoniego wyraźnie się pogarsza. Prosi braci, by wywieźli go do jego ukochanego klasztoru NMP w Padwie. W drodze do Padwy ze względu na skrajne osłabienie chorego musiano zatrzymać w Arcelli (przedmieścia Padwy). Tam 13 czerwca w ubogiej celi klasztoru klarysek odchodzi do Pana jeden z Jego największych kaznodziejów. W niespełna rok po śmierci dostępuje chwały ołtarzy.
- 1946 - Święty Antoni zostaje ogłoszony ewangelicznym Doktorem Kościoła.

Kaznodzieja i cudotwórca

Świętemu Antoniemu towarzyszyła łaska Boża, która sprawiła, że jego nauki przyniosły obfity plon. Pod wpływem jego słów ludzie nawracali się, dochodziło do pojednań, lały się łzy przebaczenia. Złodzieje zwracali zagrabione mienie, lichwiarze darowali długi, a wrogowie wybaczali sobie wzajemne krzywdy. Na czym polegała siła jego słów? Rozpalał ludzkie serca miłością do Chrystusa. Umiał być łagodny dla zagubionych grzeszników, tak jak dobry ojciec dla niesfornych dzieci. Potrafił jednak być surowy i nieugięty, gdy chodziło o herezję. Mówił inaczej niż wszyscy, nikogo nie wyśmiewał, współczuł biednym, a tych, co mają więcej, zachęcał do dzielenia się z ubogimi...Chwalił dobroć Boga i dobroć ludzkich czynów. Do naszych czasów przetrwały napisane w XIII wieku żywoty Świętego. Znajdujemy w nich opisy licznych cudów zdziałanych za przyczyną św. Antoniego. A oto niektóre z nich:

Klęczący muł:
Pewnego razu św. Antoni usiłował przekonać zaciekłego heretyka, że Chrystus jest naprawdę obecny w opłatku Hostii świętej. Zwrócił się do niego z zapytaniem: "Czy uwierzysz w prawdziwość Najświętszego Sakramentu, gdy muł, na którym jeździsz odda hołd Chrystusowi ukrytemu pod postacią chleba"? Heretyk zaręczył, że jeżeli naprawdę się tak stanie, wówczas i on odda cześć Eucharystii. Słysząc to św. Antoni, zaczął się żarliwie modlić do Boga, by dopomóc mu swoją łaską. Przez dwa dni poprzedzające dzień próby zwierzę nie dostawało jedzenia. Trzeciego dnia przed mułem postawiono owies, zaś obok stanął św. Antoni trzymając w ręku kielich z Hostią. Jakież było zdziwienie zebranych, gdy wygłodzone zwierzę zamiast rzucić się na pokarm przyklękło i oddało cześć Najświętszemu Sakramentowi. Widząc to właściciel zwierzęcia nawrócił się, a wraz z nim wielu innych heretyków.

Nawróceni rabusie:
Sława brata Antoniego jako kaznodziei docierała nawet do ludzi, którzy oddalili się od Boga. Zdarzyło się, że banda dwunastu rabusiów żyjących z okradania podróżnych z czystej ciekawości przyszła do kościoła, aby posłuchać brata Antoniego. Jego słowa niezwykle ich poruszyły. Oto jak jeden z nich wspominał swoje nawrócenie: "Kiedyś postanowiliśmy na własne uszy usłyszeć kazania tego sławnego zakonnika. Przebraliśmy się więc, by nikt nas nie poznał i poszliśmy. Już po pierwszych słowach Świętego, dopadły nas ogromne wyrzuty sumienia. I stał się cud: poszliśmy do spowiedzi. Ja dostałem za pokutę odbyć dwanaście pielgrzymek do grobu apostołów. Teraz właśnie kończę odbywać swoją pokutę i jestem szczęśliwy." Zaraz po Mszy świętej wszyscy przybiegli do zakonnika, aby wyznać mu swe grzechy i obiecać powrót na drogę uczciwości. Nie wszystkim udało się wytrwać w postanowieniach i powrócić na drogę uczciwości. Kilku jednak wypełniło zadaną pokutę i porzuciło niecny proceder.

Dziwne proroctwo:
W Puy we Francji żył pewien notariusz. Ilekroć przechodził obok Antoniego, ten na znak szacunku ściągał przed nim nakrycie głowy. Dziwne zachowanie zakonnika rozwścieczało notariusza. Sądził, że franciszkanin kpi sobie z niego. Kiedy po raz kolejny Antoni oddał mu hołd, zapytał go, dlaczego to czyni. Antoni odpowiedział: "Bo wiem, że kiedyś zostaniesz męczennikiem za wiarę. Zapamiętaj to sobie." Zdziwiony mężczyzna roześmiał się drwiąco i odszedł. Po pewnym czasie notariusz udał się na pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Tam biskup, który przewodniczył grupie wiernych, głosił Słowo Boże do mahometan. Notariusz również włączył się w działalność misjonarską. Został aresztowany i skazany na śmierć. Egzekucję poprzedziły tortury. Jeszcze zanim go pojmało, męczennik opowiedział pielgrzymom o dziwnym proroctwie brata Antoniego.

Patron ludzkich spraw

W styczniu 1981r. doczesne szczątki św. Antoniego, wydobyto z grobu i poddano szczegółowym badaniom, czyli tak zwanej rekognicji. Używając zaawansowanych metod naukowych, odtworzono wygląd Świętego. Okazało się, że w rzeczywistości wyglądał on inaczej niż przedstawiano go na różnych malowidłach. Św. Antoni miał ponad 170 cm wzrostu, a więc w swoich czasach zaliczał się do osób wysokich. Był człowiekiem o szczupłej, pociągłej twarzy. Wysokie czoło, głęboko osadzone oczy, orli nos i wysunięty podbródek przydawały mu szlachetnego wyglądu. Mógł sprawiać wprawdzie człowieka noszącego w sobie tajemnicę. Wizerunek ten kontrastuje się z wieloma wyobrażeniami Świętego, jakie spotykamy na dawnych freskach i obrazach. Artyści często bowiem przedstawiali go jako człowieka otyłego, sugerując się zapisami w starych źródłach, gdzie wspominano, że franciszkanin cierpiał na puchlinę wodną. Podczas badania kości stwierdzono, że Święty wiele czasu spędzał na kolanach. Jego zęby były zachowane w wyjątkowo dobrym stanie, co świadczy o stosowaniu diety wegetariańskiej i znacznych ograniczeniach w jedzeniu. Sporym zaskoczeniem było znalezienie wśród prochów ciała dobrze zachowanych narządów mowy - części ciała, które przyczyniły się do jego sławy i świętości, nimi bowiem chwalił Boga. Wiek Świętego w chwili śmierci ustalona na około 40 lat.

Modlitwy do świętego Antoniego

Litania do św. Antoniego:

Kyrie, elejson! Chryste, elejson! Kyrie, elejson!
Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami!
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święty Antoni Padewski, módl się za nami!
Święty Antoni, przyjacielu serdeczny Dzieciątka Jezus,
Święty Antoni, sługo Matki Niepokalanej,
Święty Antoni, wierny sługo świętego Franciszka,
Święty Antoni, mężu świętej modlitwy,
Święty Antoni, perło ubóstwa,
Święty Antoni, lilio czystości,
Święty Antoni, obrazie posłuszeństwa,
Święty Antoni, miłośniku życia ukrytego,
Święty Antoni, gardzący chwałą ziemską,
Święty Antoni, wzorze miłości Bożej,
Święty Antoni, zwierciadło cnoty,
Święty Antoni, kapłanie według Serca Bożego,
Święty Antoni, za wiarę gotów na męczeństwo,
Święty Antoni, filarze Kościoła świętego,
Święty Antoni, apostole dusz ludzkich,
Święty Antoni, bojowniku wiary,
Święty Antoni, nauczycielu prawdy,
Święty Antoni, potężny kaznodziejo Ewangelii,
Święty Antoni, nawracający grzeszników,
Święty Antoni, pogromco występków,
Święty Antoni, aniele pokoju,
Święty Antoni, odnowicielu dobrych obyczajów,
Święty Antoni, zwycięzco serc,
Święty Antoni, opiekunie uciśnionych,
Święty Antoni, postrachu złych duchów,
Święty Antoni, wskrzeszający umarłych,
Święty Antoni, przywracający rzeczy zagubione,
Święty Antoni, chwalebny cudotwórco,
Święty Antoni, święty całego świata,
Święty Antoni, ozdobo zakonu serafickiego,
Święty Antoni, wesele dworu niebieskiego,
Święty Antoni, drogi nasz u Boga nasz pośredniku,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata - przepuść nam, Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata - wysłuchaj nas Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata - zmiłuj się nad nami!

K: Módl się za nami, święty Antoni!
W: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się:
Wszechmogący, wieczny Boże, Ty dałeś swojemu ludowi świętego Antoniego z Padwy, znakomitego kaznodzieję i orędownika ubogich, spraw, abyśmy za jego wstawiennictwem prowadzili życie zgodne z Ewangelią i we wszystkich przeciwnościach doznawali Twojej pomocy. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.


Modlitwa do św. Antoniego "Ufni w Twoją Świętą przyczynę...":

Ufni w Twoją świętą przyczynę i przemożne zasługi, polecamy się Tobie, święty Antoni, prosząc gorąco o to, byś wejrzał na nas, wzywających twej pomocy i opieki. Spójrz na te prośby przeróżne, które ci z całą ufnością przedstawiamy i zapisz głęboko w twym sercu, byśmy mogli otrzymać to wszystko, o co, przez wstawiennictwo twoje u Boga, błagamy. Pozwól nam należeć do liczby tych, których ty szczególnie miłujesz i ochraniasz, abyśmy mogli we wszystkich potrzebach naszych znajdować w tobie ucieczkę. Bądź naszą pomocą i pociechą, i nie ustawaj nigdy w hojności swojej opieki nad nami. A wśród przeróżnych łask i dobrodziejstw wyproś nam u tronu Bożego i tę ostateczną łaskę wytrwania, byśmy się mogli dostać do nieba i tam, razem z Tobą wysławiać na wieki miłosierdzie Boże. Amen.


Wezwania do św. Antoniego:

Święty Antoni, od dzieciństwa Bogu całym sercem oddany, bądź pozdrowiony i wysławiony!
Święty Antoni, wielką miłością Boga gorejący,
Święty Antoni, gorliwy czcicielu Niepokalanej Dziewicy Maryi,
Święty Antoni, mężu wielkiej bogomyślności,
Święty Antoni, żarliwy w głoszeniu świętej Ewangelii,
Święty Antoni, wielki miłośniku niewinności i czystości,
Święty Antoni, mężu wielkiego umartwienia i doskonałego ubóstwa,
Święty Antoni, niezmordowany apostole w nawracaniu grzeszników,
Święty Antoni, rozmiłowany w pokorze i uległości,
Święty Antoni, pocieszycielu strapionych i obrońco ubogich,
Święty Antoni, opiekunie chorych i opuszczonych,
Święty Antoni, chlubo zakonu świętego Franciszka,
Święty Antoni, możny nasz orędowniku u Boga.

K: Módl się za nami, święty Antoni.
W: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się: Najłaskawszy Panie Jezu, który świętego Antoniego nie przestajesz wsławiać cudami, spraw, dla jego zasług i modlitw, abyśmy od wszelkiego utrapienia wybawieni, mogli na ziemi żyć świętobliwie, a w niebie z nim razem Ciebie chwalić. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Pieśni o świętym Antonim

Responsorium do św. Antoniego:

K: Gdy pomocy szukasz wśród życia udręki,
Uprosisz ją zawsze z Antoniego ręki.

W: Serce się ucisza w modlitwie, ufności,
Wszak święty Antoni od nieszczęścia chroni.

K: Za jego przyczyną chorzy zdrowo wstają.
Z rąk i nóg pojmanych okowy spadają.

W: Serce się ucisza...

K: Kalecy się cieszą członków uzdrowieniem.
Zguby się wracają za ufnym westchnieniem.

W: Serce się ucisza...

K: W każdej on potrzebie pomoże, pocieszy
I w każdym nieszczęściu na ratunek spieszy.

W: Serce się ucisza...

K: Tak wszyscy od niego ratunek odnoszą
I z jego ziomkami sławę jego głoszą.

W: Serce się ucisza...

K: Ojcu i Synowi, Duchowi Świętemu
Chwała za tę władzę daną Antoniemu.

W: Serce się ucisza...

K: Weź nas w opiekę święty Antoni.

W: Niech nas twa prośba od złego ochroni.

K: Módlmy się:
Najmiłościwszy Boże, któryś świętego Antoniego przedziwnym pośrednictwem obdarzyć raczył, użycz nam litościwie, abyśmy, o co przez zasługi jego pokornie majestat prosimy, przez jego przyczynę skutecznie otrzymać mogli. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.


Pieśń: Klęczymy przed Tobą pokorni:

1. Klęczymy przed Tobą pokorni,
Patronie nasz, święty Antoni,
Twa dobroć wsławiona przez wieki,
Przed mrokiem niech serca nam broni.

Ref. Święty Antoni, dobry bracie,
Łaskami życie nam wzbogacasz.

2. Twa litość tak znana każdemu,
Kto wzywa Twej świętej pomocy,
Niech płonie nadzieją słonecznie,
Wśród burzy dni naszych i nocy.


Pieśń: Jeżeli szukasz cudów...:

1. Jeżeli szukasz cudów Antoniego,
Spojrzyj na cały okrąg świata tego.
Poznasz, jak słynie w każdej krainie
I ciebie jego ratunek nie minie.

Ref. O, święty Antoni, o, święty Antoni,
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
Twoja prośba broni.

2. Niebezpieczeństwem jeśliś zagrożony,
Proś Antoniego dla twojej obrony.
Zasadzek wiele zawstydzisz śmiele,
A on rozproszy twe nieprzyjaciele.

3. Jeśli się znajdziesz w ostatniej potrzebie,
Głód, niedostatek, ciężko dotkną ciebie,
On i w tej chwili ciebie zasili.
W Bogu przez niego ufność nie omyli.

4. Gdy więc, Antoni, z Bogiem żyjesz w niebie,
Wspólnymi głosy wołamy do Ciebie:
Stawaj w obronie, w życiu i w zgonie.
Nie daj nam zginąć, o, święty Patronie!

5. Niech chwała Bogu w Trójcy jedynemu,
Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu,
Zawsze i ninie, na wieku słynie,
Jako w niebieskiej, tak w ziemskiej krainie.


Pieśń: Piastunie Boga błogosławiony:

1. Piastunie Boga błogosławiony,
Antoni święty, bądź pochwalony.
Do Ciebie woła lud czcią przejęty:
Módl się za nami, Antoni święty!

2. Jak światło dzienne, jak promień słońca,
Ty świat ogarniasz z końca do końca.
Łagodzisz bóle i trud rozliczny,
Pociecho nasza, Antoni śliczny.

3. Gdzie nędza, boleść, łzy i trwoga,
Tam zawsze jesteś posłańcem Boga.
O litościwy i miłosierny,
Szafarzu Boski, Antoni wierny.


Pieśń: Święty Antoni, cudotwórco Boży:

1. Święty Antoni, cudotwórco Boży,
Ja Ciebie wzywam, gdy serce się trwoży,
Gdy moją duszę tęsknota napadnie,
Kiedy grom pokus ciężkich na nią spadnie.

2. Kiedy do pracy jestem zniechęcony,
Gdy jestem smutny, albo zrozpaczony,
Wtedy do Ciebie wznoszę swe błaganie.
Ty się litujesz, dajesz posłuchanie.

3. Gdy przyjdą myśli tak czarne, jak mara,
Gdy w sercu, zda się, wygasła już wiara,
Ty nie opuszczasz grzesznika nędznego.
Ty prosisz za nim Zbawcę łaskawego.

4. Kiedy od ludzi serce jest zranione,
Gdy z ich przyczyny ono zakrwawione,
Wtedy pociechy balsam ty w nie wlewasz.
Do przebaczenia uraz bliźnim wzywasz.

5. Więc Cię dziś błagam, o święty Patronie,
Niech znów miłością serce me zapłonie.
Niech mi się wszystko czarnym nie wydaje.
Twój niech mi przykład przed oczyma staje.

6. Ty bądź mi ojcem, bratem, przyjacielem,
Ty przewodnikiem i nauczycielem.
Niech się nie lękam; pewny twej opieki
Niech idę śmiało w świat Boży, daleki.

Pieśń: Tryumfuj, niebo, z gościa tak zacnego

1. Tryumfuj niebo, z gościa tak zacnego,
Że w poczet Świętych liczysz Antoniego.
Po wszystkim świecie niech słynie nowina,
Ii grzesznym dana pociecha jedyna.

2. Piastunie wdzięczny Jezusa miłego,
Śliczny kwiateczku ogrodu rajskiego.
Po wszystkie wieki i w najdalsze strony,
Antoni święty, bądź błogosławiony.

3. Ozdobą swoją hiszpańskie narody,
Patronem wszyscy, gdy doznają szkody,
Uznają Ciebie i w każdej potrzebie
Za Cudotwórcę poczytują w niebie.

4. Żaden nie bywa w potrzebie wzgardzony,
Kto tylko kładzie nadzieję w Antonim;
Niemocny, ślepy, niemy, trędowaty
Z weselem biorą zdrowie bez zapłaty.

5. Utrapionemuś pocieszyciel stały
I tonącemu port jest poufały,
Poganin śmiało, jak do sprawcy swego,
Idzie żądając łaski Antoniego.

6. Choroby ciężkie przez Cię ustępują,
Niesnaski koniec w jedności znajdują.
Padwa niech zezna z obywatelami
Sławna bez końca takimi cudami.

7. W okowach więźnie i co desperują,
Starzy i młodzi, wszyscy pomoc czują;
Rzeczy stracone Ty ludziom znajdujesz,
Osobie żadnej nigdy nie brakujesz.

8. Umarli wstają na głos Antoniego,
Bogacz łakomy z ognie piekielnego
Odpowiedź daje, o jak wielkie cudo!
Kaj że się, wstydź, światowa obłudo!

9. Włoskie krainy i przyległe księstwa
Mają przez Ciebie pokój i zwycięstwa;
I nasza strona o to suplikuje,
Gdy Cię gotowym Patronem znajduje.

Pieśń: Święty Antoni z chlebem:

1. Święty Antoni z chlebem dla biednych,
Naucz nas szukać Prawdy i Boga na dzień powszedni.
W wielu pomyłkach i błędach,
Na życie zawiłych drogach
Szukamy prawdy i piękna,
Dobroci ludzkiej u Boga.

2. Święty Antoni z chlebem dla biednych,
Naucz nas szukać Prawdy i Boga na dzień powszedni.
W prostocie stoisz przed nami
Z chlebem powszednim i z wiarą,
Z Dzieciątkiem Bożym na ręku,
By dać Je tym, co szukają.

3. Święty Antoni z chlebem dla biednych,
Naucz nas szukać Prawdy i Boga na dzień powszedni.
Gdy zginę Bogu jak drachma,
Jak w ciernie splątana owca,
Pomóż mi drogę odnaleźć
Do mego Boga i Ojca.