Rzymsko - Katolicka Parafia p.w. św. Antoniego Padewskiego w Knurowie - Krywałdzie

Siedem sakramentów świętych!


Według Katechizmu Kościoła Katolickiego "Sakramenty są skutecznymi znakami łaski, ustanowionymi przez Chrystusa i powierzonymi Kościołowi. Przez te znaki jest nam udzielane życie Boże. Obrzędy widzialne, w których celebruje się sakramenty, oznaczają i urzeczywistniają łaski właściwe każdemu sakramentowi. Przynoszą one owoc w tych, którzy je przyjmują z odpowiednią dyspozycją" (KKK 1131).



1. Chrzest Święty:


"Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego...Kto uwierzy i ochrzci się - będzie zbawiony"(Mt28,19) - w tych słowach Chrystus Pan ustanawia pierwszy z siedmiu sakramentów - sakrament chrztu świętego.

Od chwili chrztu chrześcijanie, uświęceni przez łaskę Chrystusa, są wezwani i zobowiązani do wyznawania wiary i życia według nauki Chrystusa. Rodzice katoliccy, prosząc Kościół o chrzest dla swoich dzieci, przyjmują odpowiedzialność za rozwój życia nadprzyrodzonego, które ich dzieci otrzymują w sakramencie chrztu świętego.

Chrzest Święty w naszej parafii udzielany jest w III niedzielę miesiąca zazwyczaj w czasie Mszy Świętej o godzinie 16:00. Rodzice proszeni są o wcześniejsze zgłoszenie dziecka, które ma przyjąć sakrament.

Dobrym zwyczajem stało się odprawianie Mszy Świętej w intencji rocznego dziecka, odbywają się one po wcześniejszym zgłoszeniu dziecka i zamówieniu Mszy Świętej.





2. Bierzmowanie:


Sakrament bierzmowania uzupełnia łaskę chrztu świętego. W tym sakramencie otrzymujemy Ducha Świętego, który umacnia nas w wierze i miłości. Przez sakrament bierzmowania Jezus Chrystus udziela nam szczególnej mocy Ducha Świętego i zobowiązuje nas do większej odpowiedzialności za Kościół.

Duch Święty w sakramencie bierzmowania umacnia naszą wiarę, abyśmy umieli o niej świadczyć wobec innych. Obdarza nas pełnią swoich darów, dzięki którym stajemy się posłuszni Bożym natchnieniom.

Bierzmowania udziela ksiądz biskup młodzieży III klas gimnazjum. Sakrament bierzmowania poprzedza całoroczna katechizacja przy parafii. Są to comiesięczne spotkania, które mają pogłębić wiarę każdego młodego człowieka.




3. Najświętszy Sakrament:


Wszystkie łaski Boże, które otrzymujemy w sakramentach świętych, związane są ze zbawczą Ofiarą Chrystusa, obecną we Mszy Świętej. Stąd Eucharystia zajmuje wśród sakramentów miejsce centralne.

Eucharystia stanowi centrum życia Kościoła. W niej Jezus Chrystus ofiaruje swoje Ciało i Krew pod postaciami chleba i wina Bogu Ojcu, a nam daje siebie na Pokarm w Komunii Świętej. Przez to obdarza nas życiem wiecznym i tworzy wewnętrzną jedność całej wspólnoty Kościoła.

"Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym..."

Miłość Boga i ludzi jest sensem i celem Eucharystii. Chrystus ustanowił Eucharystię z miłości ku Ojcu i ludziom, i miłość Boga i ludzi ma być jej owocem. Eucharystia to sakrament miłości.





4. Pokuta:


Życie chrześcijańskie poczęło się w nas przez chrzest święty, wzmocniło przez bierzmowanie i wzrasta stale dzięki Eucharystii. Jest to życie w Jezusie Chrystusie, przez którego jesteśmy zjednoczeni z Ojcem, a jednocześnie między sobą i tworzymy Kościół Święty.

To wspaniałe, nadprzyrodzone Boże życie osłabiane jest w nas przez grzech lekki, a niszczone zupełnie przez grzech ciężki, zwany dlatego śmiertelnym. Zrywa on łączność z Bogiem, naszym Ojcem i więź z Kościołem.

Jesteśmy sami, wyobcowani i zagubieni. Istnieje możliwość odrodzenia, pojednania. Stworzył nam ją Pan nasz, Jezus Chrystus przez swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Tylko przez Niego i tylko w Nim możemy wrócić do Ojca i do jedności z Kościołem.

Tylko On jest drogą - drogą do wieczności. Przystępując do sakramentu pokuty pamiętać musimy o tym, że Chrystusowi nie chodzi tylko o to, byśmy byli porządnymi ludźmi, byśmy unikali grzechu, ale przede wszystkim o to, byśmy żyli w całej pełni Bożym życiem, coraz doskonalej realizowali w swoim życiu prawo Ewangelii.

Sakrament pokuty i pojednania sprawowany jest w naszej parafii przed każdą Mszą Świętą.





5. Namaszczenia Chorych:


Cierpienia i choroby człowieka to jeden z najtrudniejszych problemów zawsze niepokojących ludzkość. Odczuwają to także chrześcijanie, jednak światło wiary pomaga im przeniknąć głębiej tajemnicę cierpienia i samo cierpienie mężniej znosić.

Człowiek chory potrzebuje szczególnej łaski Bożej, aby pod wpływem lęku nie upadał na duchu i podlegając pokusom nie zachwiał się w wierze.

Dlatego Chrystus w sakramencie namaszczenia chorych daje swoim wiernym dotkniętym chorobą potężną moc i obronę.

Sakrament ten udziela choremu łaski Ducha Świętego, która pomaga całemu człowiekowi do zbawienia, a mianowicie umacnia ufność w Bogu, uzbraja przeciw pokusom szatana i trwodze śmierci.

W miarę możliwości należy usuwać przesądy, jakoby przyjęcie sakramentu chorych było pewnym znakiem śmierci i zachęcić do przyjmowania go, gdy tylko zajdzie potrzeba (to znaczy poważna choroba człowieka).

W trudnych sytuacjach należy zawiadomić duszpasterza i poprosić go o pomoc. Odwiedziny chorych i osłabionych wiekiem parafian odbywają się w każdy pierwszy czwartek miesiąca. Chorych należy wcześniej zgłaszać w zakrystii.





6. Kapłaństwo:


Kapłaństwo jest przedłużeniem ramion Chrystusowych, błogosławiących, rozgrzeszających, jest ciągłym przepowiadaniem Chrystusowej nauki i uobecnianiem Jego Ofiary. Czynić to mogą jednak tylko powołani, przygotowani i wyświęceni przez Kościół.

Powołanie jest łaską, która musi trafić na odpowiedni grunt, aby się przyjęła. Musi być otoczone szczególną troską, mieć odpowiednie środowisko rodzinne i towarzyskie, aby się rozwinęło. Musi być przez samego powołanego do służby strzeżone, aby nie zgasło.

O tę szczególną atmosferę i klimat duchowy każe Kościół zabiegać rodzinom powołanych, a wszystkim wiernym każe się modlić o dobrych kapłanów i diakonów.





7. Małżeństwo:


Małżeństwo nie jest losem, który spada na człowieka, ale zadaniem, które człowiek podejmuje.

U podstaw podjęcia tego zadania jest miłość między dwojgiem ludzi: miłość rozumiana nie jako chwilowe, może nawet bardzo silne przeżycie emocjonalne, ale jako coś znacznie bardziej trwałego - miłość rozumiana jako postawa.

Miłość, jako wola czynienia dobra kochanemu człowiekowi. Miłość pojmowana jako odpowiedzialność za drugiego.

Zawarcie małżeństwa jest momentem przejęcia za drugą, wybraną i kochaną, osobę odpowiedzialności na zawsze.


Sakrament małżeństwa zobowiązuje i uzdalnia małżonków do kształtowania swej miłości na wzór miłości Chrystusa do Kościoła i Kościoła do Chrystusa, i w tę miłość ich włącza. Małżeństwo, podobnie jak i inne sakramenty, jest wielkim znakiem wiary i jego owocność będzie tym większa im bardziej małżeństwo i rodzina będą wierne łasce Bożej otrzymanej poprzez sakrament i będą z tą łaską współpracować.

Sakramentu małżeństwa udziela nowożeńcom sam Chrystus w momencie wypowiadania przez nich przysięgi małżeńskiej w obliczu Boga i Kościoła, kiedy to przez nieodwołalną i osobistą zgodę, przez którą - wzajemnie się sobie oddając i przyjmując - zawiązują małżeńskie przymierze.

Kapłan jest urzędowym świadkiem, który w imieniu Boga i Kościoła przyjmuje przysięgę i błogosławi nowożeńców. Protokół przedślubny spisuje się w kancelarii parafialnej, po wcześniejszym uzgodnieniu terminu z księdzem proboszczem.